Herfst-varia

  • Kamiel lijkt een etnische voorkeur te hebben. In de crèche was er eerst C. Een mooi, donker meisje met twee springerige dotjes. Elke ochtend rende hij naar haar toe, omhelsden ze elkaar innig en ook op het einde van de dag lieten ze elkaar maar moeilijk los. De verzorgsters bevestigden: C. en Kamiel bleken erg veel met elkaar te spelen. En ook de mama van C. sprak me aan: dat C enkel naar school wilde komen omdat ze wist dat Kamiel er zou zijn. Een plaatje die twee, Benetton op z’n best.  Toen verhuisde C. enkele maanden geleden naar de pré-school, zelfde school, maar een klasje omhoog en iets verder weg. Tranen met tuiten, bij allebei. Geen zin meer om te komen, elke ochtend vragen naar haar. Een rasecht geval van liefdesverdriet. Vorige maand bleek hij een nieuw vriendinnetje te hebben: S. S is knap, donker en heeft twee vrolijke dotjes. ‘S is my friend’, en dat beamen de afscheidsknuffels. Al zal hij binnenkort moeten kiezen. Want sinds kort went hij samen met S. in de pré-school en ziet hij dus C. weer. De drie zullen binnenkort weer voltijds herenigd zijn. Benieuwd hoe dat zal eindigen, ‘Mooi en Meedogenloos’ is er waarschijnlijk niets tegen.
  • Wij hebben een broodmachine. En proberen tegenwoordig ook zoveel mogelijk veganistisch te eten. En voordat u ons begint uit te lachen als hippies: ik dronk zo net een cola light leeg. Maar we waren er al even mee bezig om minder vlees en vis te eten, en na het zien van deze docu (oké, beetje té Amerikaans, maar ‘we got the point’) gingen we helemaal overstag. Bij Gust volstaat het om rationeel even uit te leggen waarom we geen vlees meer eten (‘oké, ik lustte dat toch niet echt zo heel graag en als dat gezonder is, is dat beter!’ – leve de ratio!) en Kamiel klaagt niet zolang we maar niet aan zijn ‘mummus’ (hummus) en ‘aoado’ (avocado) komen. En dus vulden we onze (koel)kast met soyamelk, meer groenten en meel en bloem. Heerlijk brood komt er uit die machine, en het huis ruikt ook erg lekker. De kinderen drinken enkel nog ’s avonds koemelk, en als we uit eten gaan of we op bezoek zijn, eten we zeker nog eens vlees/vis mee. Maar thuis gaan we dus zoveel mogelijk voor vegan/veggie. Nu de kinderen nog kikkererwten laten eten. En nee, uitleggen dat ‘mummus’ daar van gemaakt wordt, heeft nog niet geholpen.
  • Toon zijn bedrijf is van naam veranderd. Nog eens. Het veranderde van Amec Foster Wheeler in Wood. Ze zijn nu een bedrijf van 55.000 werknemers, en na een nieuw logo en een grondige herstructurering kregen ze gisteren allemaal een update over de nieuwe visie, missie en taken. En een KitKat.
  • Mijn fiets kreeg een downgrade. Het mandje aan het stuur viel er enkele maanden geleden al eens af, op een onfortuinlijk moment (denk: snel de straat willen oversteken, via de stoep, schok te groot en mandje op de grond. Alle boodschappen ook. Op een kruispunt. Net groen voor de auto’s achter jou. Stress, ik zeg het u) en nu beslisten we van ook het achterzitje eraf te halen. Fietsen met de twee kinderen tegelijk werd wat te moeilijk, de balans was ver zoek. Gust fietst zelf ver en goed genoeg en dus bleef ik over met een gestroomlijnd elektrisch exemplaar met enkel een extra zadeltje vooraan. Waar nu eindelijk zelfs Toon eens af toe mee wil rijden. Beste gerief ooit, die fiets. Onze fietskar werd trouwens gestolen onlangs, op onze parking. Ze was oud en versleten en ze had haar beste tijd gehad. Toon en ik keken eens naar elkaar en bedachten: opgeruimd staat netjes.
  • Oostende was twee weekends geleden mijn bestemming. Voor een weekendje met de heerlijke bende van Improrlando. Een weekend vol zon, zee en geweldig nieuwe herinneringen. Een weekend dat / een groep die nooit tegenvalt, maar altijd de verwachtingen overtreft. Terug thuis (na een pitstop bij de zus/ baby) besefte ik dat ik het improviseren harder miste dan ik dacht (en vraag nu niet: ‘doe eens iets’). Ik schreef me in voor een cursus ‘Drama for adults’. Vanavond is de eerste les en weet totaal niet wat ik moet verwachten. Ik zal maar wat improviseren, zeker?
  • Gust had onlangs ‘parents evening’ en het was de allereerste keer dat ik dat moest missen (weekendje Oostende en babybezoek, remember?). Na heel wat twijfelen en vragen of ik het kon verzetten, verzekerde Toon me dat hij het ook wel alleen kon…. Vertrouwen nam het over en hij bleek alle juiste vragen gesteld te hebben. Gust doet het goed, ze denkt dat hij dé belangrijke test in mei (! – zei ik al dat ze hier nogal prestatiegericht zijn?) wel zal halen. Op Toon zijn vraag hoe hij het in de klas deed (m.a.w.: amuseert hij zich?) zei ze: hij is erg beleefd, participeert goed en is behulpzaam. Vrienden maken en gek doen staat niet in de Engelse eindtermen, denk ik.

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s