6 beelden, 6 dingen

English below

  1. De Brexit. Een opdoffer. Wakker worden in een ander land, heet dat dan. Je onmiddellijk onwelkom voelen, het kan tijdens één nacht gebeuren. Niet alleen wij, hier in Londen lijkt iedereen in schok. De schooljuf die in tranen uitbarst omdat ze bang is van de toekomst en niet meer weet wat zeggen tegen haar vader die ‘Leave’ gestemd heeft. De andere moeders op school die verslagen op zoek gaan naar alle mogelijke paspoorten voor de kinderen (‘we hebben nog ergens een Ierse grootvader…’) of verhuismogelijkheden naar het buitenland. En de vrouwen op de Art Class die strijdlustiger zijn dan ooit, want dit gaan ze niet zomaar laten gebeuren. Een mars, een referendum, ze willen alles proberen zodat dit niet zomaar gebeurt. Want bang is hier iedereen. Niemand had gedacht dat dit zou gebeuren. Er wordt gevreesd voor een enorme recessie en vooral xenofobie. Dat laatste blijkt hier en daar al het geval te zijn. Ik hoor verhalen van Duitsers die aangesproken worden dat ze maar beter hun koffers kunnen pakken. Of Britten met toevallig een ander kleurtje waaraan gevraagd wordt waarom ze hier nog zijn. Vreselijk. Alsof de overwinning van Leave een vrijgeleide geeft voor racistische opmerkingen. De krant The Sun zit er zeker voor iets tussen. Met op zaterdag een cover : ‘Goodbye Germany, Goodbye France, GoodbyEU!’. Wat gaat er nu echt gebeuren, is de vraag. Na een genuanceerde speech van Johnson, maar toch ook een snelle exit die Juncker wil. En wat betekent dat ook voor ons?
  2. Gust werd 5 jaar een weekje geleden. Met de twee oma’s die er waren, werd dat een fijn feestje. Een Paw Patrol-taart uit de winkel, véél kaarsjes, veel kaartjes en cadeautjes van het thuisfront en zelfs een filmpje van de Herentse klas en kindjes. Dat laatste was echt superleuk, Gust was wat ontroerd. En als hij het niet was, ik zeker wel. Hij nam ook wat traktaties naar school mee, kleine doosjes met snoep en Chocotoffs in.
  3. Met de oma’s verkenden we ook de stad. We deden het rustig aan, al zagen we uiteindelijk toch nog veel: de stad, Greenwich, het nieuwe gedeelte van Tate Modern  en een plaatselijk festival. Veel inhaaltijd met de kleinkinderen ook, die allebei duidelijk genoten van de aandacht. Buiten het gesleur met de zware valiezen op de heenweg, waren het fijne dagen, waar ook Toon en ikzelf nog eens weg konden voor een etentje.
  4. Afgelopen vrijdag had ik mijn allereerste ladiesnight. Het was superfijn, met vijf trokken we de stad in voor wat drankjes en gebabbel. De Brexit was uiteraard hét gespreksonderwerp, maar het was fijn om ook te lachen en te praten zonder een kind dat telkens het gesprek onderbreekt. Een Colombiaanse, een Nederlandse, een Canadese en een Britse, en toch allemaal gelijkgestemde zielen. Een geslaagde editie en Karin zorgt ervoor dat we volgende keer op zoek gaan naar de beste milkshakes in het centrum…
  5. Afgelopen weekend hadden we voor het eerst lang geen bezoek en sliepen we vooral bij en deden we rustig aan. Zondag trokken we naar een festivalletje in de buurt. Veel straattheater en wat workshops, heel tof. De zon kwam ook even piepen en we namen voor het allereerst geen rugzak mee met gerief voor Kamiel. Enkel een reservepamper, en dat was alles. Gewoon ieder een kind aan de hand. Wat een fijn gevoel!
  6. De vrouw waarbij we tijdens onze flatzoektocht op Airbnb bleven slapen, zocht nog netballers voor tijdens de woensdagse training. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is het geen netbal, maar korfbal. Gelukkig kwam ik daar net op tijd achter, zocht ik de regels nog even op op YouTube en keerde met een rood hoofd en een deugddoende training terug naar huis. Vermoeiend, maar superleuk, daar zien ze me zeker nog terug!

IMG_20160626_153411560_HDR

DSCN2306

IMG_20160626_142727254

IMG_20160617_193257766

IMG_20160617_125008642

DSCN2573

  1.  The Brexit. What a disappointment. Waking up in a different country. Feeling unwelcome: it can happen through the night. Not only us, in London everybody is in shock. From the teacher who’s bursting into tears because she’s afraid of the future and doesn’t know what to tell her dad who voted ‘Leave’. To the other mothers who are looking for other passports for their children, looking to relocate or want to fight back with a new referendum and a march. Because everybody is afraid. Nobody thought this would happen. They are scared of a huge recession or xenophobic behaviour. The last thing is already happening. I hear stories of Germans waiting in the store, asked why they are still here. It seems like the victory of ‘Leave’ makes sure people are not afraid anymore to make a racist comment. What will happen now? That’s the question. Nobody knows…
  2. Gust turned 5! We celebrated with two grandmothers and a Paw Patrol-cake. There were a lot of candles, cards and presents and even a movie from his former class and teacher. We were moved…Or at least, I was.
  3. With the grandmothers we explored the city. We went to the Tower Bridge, the new Tate Modern, Greenwich and a local festival. A lot of quality time with the kids as well, they both enjoyed the attention. And of course Toon and I could have a date again, which we really enjoyed.
  4. Last Friday I had my very first Ladiesnight. It was a lovely evening, with five lovely ladies. We talked and laughed, without children interrupting or asking for attention. All different backgrounds/countries, but also quit alike. Next time we’ll be looking for the best milkshake in town. Karin: don’t forget it! 😉
  5. Last weekend it was the first weekend in about a month that we didn’t have any visitors. We slept a lot and took it really easy. At Sunday we went to the GDIF in Greenwich. It was so nice! We went without an extra backpack with stuff for Kamiel, just each a child at the hand. So nice, so easy, loved it!
  6. I joined a netball practise at Wednesday for the first time. I looked at YouTube how the game’s played, enjoyed a nice game and went home with a red face. Totally exhausted, but a lot of fun, they’ll see me again.

2 reacties op ‘6 beelden, 6 dingen

  1. Grappig wel, dat van die Duitsers. Er is me 1 ding erg bijgebleven van onze Londenreis in het 5de middelbaar. Dus wel ja, toch 18 jaar geleden. En dat is dat wij, een groepje 16 jarigen, Nederlands aan het praten, door de ober van waar we zaten, werden uitgescholden voor vuile Duitsers, oorlogsstarters, en dat we maar snel zijn land uit moesten.
    Wow..
    En nu dus opnieuw…..

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s