We’ve found ourselves a flat!

Zondag vertrokken we richting Londen. Twee mensen, één missie: een appartement vinden. De weken ervoor schuimde ik het internet af naar mogelijk (t)huizen, Toon belde ze op. Gelukkig werkt Londen dag en nacht. En dus ook ’s avonds. Zes afspraken op maandag, vijf op dinsdag. Maar omdat we zondagnamiddag al toekwamen, verkenden we  de omgeving van Greenwich. En werden we al even verliefd.

londen 1

Die verliefdheid liep de volgende dag een blauwtje. Van piepkleine dakappartementjes en oude en vuile ‘woningen’ tot favoriete huisjes die al weggekaapt waren, een leuk appartement in een veel te ruige buurt en een appartement dat we gewoonweg niet te zien kregen, wegens een onhandige makelaar.

Londen 2

Rond 15 uur dachten we beiden dat het misschien toch niet zou lukken.We zouden moeten terugkomen. Er was niet alleen weinig (of beter geen) keuze, de meeste appartementen waren ‘available now’. En dat betekende niet binnen twee weken, maar morgen. En wij planden de volgende dagen nog in België te zijn.

Om 15 uur hadden we nog één afspraak staan. We stonden eerst een kilometer verkeerd (in welke gemeente zijn nu twee dezelfde straten?). Maar toen we dan eindelijk toch op onze bestemming aangewandeld kwamen, was ik meteen verkocht. Fietsenstalling, gelijkvloers, twee slaapkamers, recente nieuwbouw, unfurnished, vrij vanaf eind februari. Oef. Waar moet ik tekenen, dacht ik. Blijkbaar zei ik het ook luidop.

We vroegen nog heel even bedenktijd. Maar met de Londense huurmarkt in het achterhoofd wilden we geen risico nemen. We gingen even verderop iets drinken, checkten nog even online of er wel degelijk voldoende scholen en stations in de omgeving waren en belden de makelaar. Doe maar, hier een offer, maak dat contract maar in orde.

Londen 3

Het contract wordt nog opgemaakt, maar de landlord gaf zijn zegen en we mochten al vieren. En ineens was daar een extra vrije dag op dinsdag. Alle afspraken werden afgezegd (“Macaila, are you sure it’s ours?” “Yes, it is dear!”) en we trokken naar de omgeving van ons nieuwe stulpje. Bezochten parkje en scholen, station en café. Ziet er gezellig uit daar. De goesting groeit alleen maar.

Londen 4

En we moesten toch ook weten hoe ver het naar de big city was? 20 min met de trein, zo blijkt. Al hebben we er niet heel lang rondgewandeld. We komen tenslotte nog terug.

Londen 5

Woensdag trokken we terug naar huis. Voor een blij weerzien met onze kinderen. Zondag verbleven ze bij mijn tante. Maar de rest van de tijd bij onze helden: vijf kinderen, drie nachten en drie keer een avond- en een ochtendspits: tweeperenboom to the rescue! Merci!

Londen 6

En net voor ik op publish wil duwen, een mail van Macaila in de mailbox. Met bevestiging en heel wat paperassen die we moeten invullen. Joepie! Nog wel wat werk, maar ja, de avond is nog jong…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s